Ibong Adarna Story Tagalog Buong Kwento Pdf | Limited Time |

Ngunit isang araw, napilitan si Don Juan na umuwi sa Berbanya. Iniwan niya si Maria Blanca, ngunit nagkahiwalay sila dahil sa panlilinlang ni (na sinubukan pang agawin si Maria Blanca). Ang Pagtatapos: Paghahari ng Katarungan Sa huli, nagkita muli sina Don Juan at Maria Blanca sa Berbanya. Nahayag ang lahat ng kasinungalingan nina Don Pedro at Don Diego. Sila ay hinatulan ngunit pinatawad ni Don Juan. Si Haring Fernando ay namatay nang matanda na, at si Don Juan ang naging bagong hari ng Berbanya kasama si Maria Blanca.

Si Don Pedro, bilang panganay, ay agad na nag-alok. "Aking mahal na ama, ako ang gagawa nito." Binigyan siya ng mga kabayo, pagkain, at sandata. Pero bago siya umalis, binigyan siya ng matandang ermitanyo ng isang lihim na payo: "Mag-ingat ka sa Piedras Platas (Pitong Libingan), sapagkat doon nakadapo ang Ibong Adarna sa puno ng Piedras Platas. Kapag narinig mong kumanta ito, huwag kang matulog – ikalat mo ang abo sa iyong mga mata." ibong adarna story tagalog buong kwento pdf

Ginawa ito ni Don Juan. Muling nabuhay sina Don Pedro at Don Diego. Sila ay nagpasalamat, ngunit sa kanilang puso ay may inggit. Nang matulog si Don Juan sa isang balon, pinagplanuhan nina Don Pedro at Don Diego na itapon siya sa balon at kunin ang Ibong Adarna. "Sasabihin natin sa Hari na tayo ang nakahuli," sabi ni Don Pedro. Ngunit isang araw, napilitan si Don Juan na

Ang paghahanap sa ay patunay na patuloy na binabasa at pinahahalagahan ng mga bagong henerasyon ang epikong ito. Hindi lang ito isang katha; ito ay salamin ng mga pagpapahalagang Pilipino: katapatan, pag-ibig, pananampalataya, at katarungan. Nahayag ang lahat ng kasinungalingan nina Don Pedro

Sa kasamaang palad, hindi pinansin ni Don Pedro ang payo. Pagdating niya sa puno, umawit ang Ibong Adarna ng pitong beses. Sa bawat awit, nag-iiba ang kulay ng ibon – dilaw, berde, asul, pula, at ginto. Ang ganda ng tinig nito ay nakakapagpatulog. Hindi napigilan ni Don Pedro ang antok. Siya ay nakatulog, at sa kanyang pagkakatulog, ang Ibong Adarna ay dumumi sa kanyang ulo – at siya ay naging bato. Pagkalipas ng isang buwan, wala pa ring balita si Don Pedro. Nag-alala si Haring Fernando. Muling nagboluntaryo si Don Diego. "Ama, ako naman," sabi niya. Umalis si Don Diego na puno ng pag-asa. Ngunit tulad ni Don Pedro, hindi rin siya nakinig sa babala ng ermitanyo. Pagdating sa Piedras Platas, umawit ang ibon, at siya ay nakatulog din. Sa kanyang paghilik, ang Ibong Adarna ay dumumi sa kanyang ulo – at si Don Diego ay naging bato rin. Ang Puso ni Don Juan Si Don Juan, ang bunso, ay lumuhod sa harap ng kanyang amang maysakit. "Ama, hayaan ninyo akong maglakbay. Hinding-hindi ako uuwi nang wala ang Ibong Adarna at ang aking mga kapatid."